Acompañame al norte
Siento la fría pared en mi sien y en mi hombro, me estoy empezando a cansar de estar aquí depié apoyado de lado en la pared como una escoba esperando ser usada. Podría sentarme, pero eso ya lo he probado antes y es igual de aburrido y no me acercaría más al norte, dondequiera que esté eso.
Intento avanzar girando sobre mi mismo, con la cabeza contra la piedra para no caer, pero duele. Debería ser capaz de andar solo, lo he visto hacer a alguién alguna vez, pero en este callejón donde me metí hace ya no se cuanto, no hay nadie en quién fijarse.
- ¿Marc eres tú? - me llega una voz desde la entrada de la calle.
Me fijo, es Paco.
- ¡Ei tio! esperame un segundo que te acompaño hacia el norte.
Me incorporo como buenamente puedo, doy un par de pasos tambaleantes y me voy directo contra la pared del otro lado de la calle. Repito la operación yendo de lado a lado como un idiota hasta que llego junto a mi amigo. Paco se separa un momento de la farola en la que estaba apoyado, me acerco lo suficiente y nos apoyamos el uno contra el otro, pero mirando en direcciones opuestas. Empezamos a andar pero no hacemos más que dar vueltas en circulo como unos memos.
- A ver tio... así no llegaremos a ninguna parte, ni al norte ni al sur. ¿Porque no te giras y vamos hacía allí? - Le digo señalando.
- Es que hay un grupo yendo en dirección contraria y la mayoría de gente va hacia allí también.
Presto atención, ahora que he salido del callejón veo a un montón de gente. Es una calle bastante ancha. Hay varios grupos y ciertamente la mayoría van en dirección contraria a la que yo proponía.
Me fijo en los grupos, los hay de varios tipos. Algunos son como una melée de rugby, todos apoyados con todos, andando lentamente, a veces en circulo, a veces al unísono y con una dirección algo errática. Otros tienen a alguién en medio que anda completamente erguido, como sin darse cuenta de que tiene a gente a ambos lados sujetandolo o apoyandose en él.
Hay también algunas personas andando solas y parejas... por un momento pierdo pie y casi hago caer a Paco.
- ¿que haces aquí solo ahora que lo pienso? ¿no deberías estar andando con Sonia?
Tengo que hacer un esfuerzo para que Paco no me haga caer bajo su peso, tal vez debería haber preguntado con más tacto.
- Me dijo que prefería andar sola, que su norte y el mio no eran el mismo...
-vaya, la de veces que he oido eso. No te preocupes cuando lleguemos allí nos reiremos de todo esto.
- pero que dices... si no tenemos ni puta idea de donde está.
- venga va, sigamos a ese grupo de allí parece bastante organizado.
Después de discutir un rato, Paco decide quedarse sentado un rato... yo llevo parado mucho tiempo y quiero andar, asi que sigo como buenamente puedo al grupo.
Después de unos minutos estoy harto de no saber a dónde me llevan y de tropezar cada dos por tres. Paro un segundo y veo a una preciosa chica andando en dirección contraria. Anda sola, completamente erguida y decidida. Me pongo a andar a su lado, milagrosamente consigo andar bastante bien. Me mira divertida.
- ¿Me acompañas un rato? - dice con voz musical.
- pues claro - una sonrisa estúpida se dibuja en mi cara mientras sin darme cuenta caigo hacía ella para apoyarme en su hombro como hacia momentos antes con la pared.
Con cara de asco ella se aparta y me doy de cabeza con el suelo.
- Creia que podrias andar por ti mismo - dice con disgusto mientras sigue andando.
Y puedo, pienso, puedo pero no se como... lentamente me levanto y miro a mi alrededor. Delante de mí hay un edificio de oficinas. Conozco a mucha gente que dice que el norte esta alli. Se pasan el dia apoyados en su ordenador autoconvenciendose de que han hallado su destino. Otros lo encuentran en un buen apartamento. Yo no me siento comodo apoyado ni contra un sofá ni contra un ordenador. Tampoco aquí en la calle donde amenudo llueve o cosas peores... pero almenos puedo ir viendo cosas nuevas, tengo la esperanza de terminar encontrando algo que me guste.
Como aquella vez que entré en una discoteca. Pensar en eso me da una idea, me levanto y empiezo a bailar. Parece que funciona, mantengo el equilibrio sin problemas. Sigo mi instinto y me dirijo hacía la dirección que me parece correcta marcándome un buen baile. La gente con la que me cruzo me mira raro y a ratos eso me hace sentir un poco estúpido pero no se me ocurre nada mejor que hacer así que continúo y ya puestos canto un poco.
Así sigue mi camino, de vez en cuando alguien me acompaña un trozo, hasta que termina harto de verme dar saltos de un lado para otro y desafinar continuamente. Pero suelen volver tarde o temprano. No estoy solo y bailar hacia el sol no esta nada mal.



4 Comments:
Sigue bailando :)
De fet el que compta es disfrutar del cami encara que no et dugui enlloc o que no sapigues on vols arribar...
I'm afraid I haven't entes tots els matisos de la metafora... pero m'ha agradat i molt...
Marta.
PD. Be careful amb la ortografia:
p.e: "Hayado" -> "Hallado"
Genial. Aquest m'ha molat molt.
Especialment el principi, amb les descripcions de tothom recolzant-se uns amb els altres, i amb el Paco. Realment t'els imagines donant voltes, inclinats un a sobre l'altre. XD
La part de com aprén a caminar sol esta força bé també. Potser "ballar" com a tal no es la paraula que més m'hagués agradat, pero la idea de com ho aconsegueix queda totalment clara.
Tristament hem sembla que soc dels que es rocolzen al sofa i al ordinador. Pero bueno, sempre hi ha la posibilitat que el Nord vingui a nosaltres no?
Hope so.
De lo millor que he llegit en aquests blog.
Potser, per criticar alguna cosa, m'han sobrat exemples pràctics. El missatge arriba sense haver de possar exemples reals ( sofas, ordinadors, discoteques... )
et proposo un títol va, por ser hoy:
"es demasiado bueno para durar, soy demasiado joven para que me importe, demasiado viejo para soñar"
Obviament no es meu " extret d'una cançó "
El "que" is up to you.
congratulations.
Vaya... si pretendias ke me identificara... lo has (lamentablemente) conseguido :P mola, pero ja te dit abans, hoy no es el dia.
"Anotar": leer mañana el blog del roll
t propongo un titulo:
"Sí, me interesa"
haz lo ke puedas jeje yo tengo muy muy claro a ke viene
Publicar un comentario
<< Home